Σάββατο 28 Αυγούστου 2010
Απίστευτα βίντεο..από την επιτροπή μη πληρωμής διοδίων!!
Παρασκευή 27 Αυγούστου 2010
Ποδόσφαιρό..και πάλι ο Π.Ο!!
Τετάρτη 4 Αυγούστου 2010
Ζήτω η ελεύθερη κατασκήνωση (free camping)..αϊντε ξυπνάτε!!
Ακριβή στα πίτουρα και φθηνή στις κότες είναι μερικές φορές η ελληνική πολιτεία. Διαθέτει, για παράδειγμα, ανεξήγητη και άκρως ενοχλητική ανοχή έναντι οιουδήποτε αποφασίσει να καταπατήσει δάση και αιγιαλούς για να σηκώσει σε μια νύχτα το αυθαίρετό του, αλλά εξακολουθεί να απαγορεύει διά ροπάλου την ελεύθερη κατασκήνωση, με ποινές που αρχίζουν από 150 ευρώ και φτάνουν στη φυλάκιση. Οι ενστάσεις, λογικές αλλά και νομικές, είναι γνωστές και η σχετική συζήτηση για το αν δύναται και δικαιούται μία πολιτεία να περιορίζει μία ελευθερία του πολίτη χωρίς με αυτόν τον περιορισμό να προστατεύει κάποιο έννομο αγαθό κρατάει χρόνια.
Την αφορμή για να την επαναφέρω πρόσφερε επιστολή την οποία ο δικηγόρος κ. Επ. Παπαγιάννης απέστειλε προ εξαμήνου στον υπουργό Πολιτισμού, με την οποία ζητεί την τροποποίηση του νόμου με τον οποίον απαγορεύεται από το 1976 η ελεύθερη κατασκήνωση στη χώρα. Τα επιχειρήματα που παρατίθενται στην επιστολή είναι, νομίζω, αξιόμαχα και σε κάθε περίπτωση άξια αναπαραγωγής, αφού πέραν όλων των άλλων, προκρίνουν τις ιδιαιτερότητες της συγκυρίας. Τι λέει ο εν λόγω δικηγόρος; Κάτι πολύ απλό. Οτι σημαντικό ποσοστό φορολογουμένων αδυνατεί να μισθώσει δωμάτιο, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να κάνει διακοπές και ότι τυχόν τροποποίηση της σχετικής νομοθεσίας θα έδινε «οξυγόνο» σε χιλιάδες ανθρώπους. Οτι η ελεύθερη κατασκήνωση αποτελούσε, εθιμικά, προσφιλή τρόπο διακοπών για χιλιάδες οικογένειες εδώ και πολλά χρόνια και ότι η επιχειρηματολογία υπέρ της απαγόρευσής της είναι αναληθής, τουλάχιστον στα σκέλη που αφορά στην επιβάρυνση του περιβάλλοντος, αλλά και το γεγονός ότι αυτού του τύπου οι εκδρομείς δεν ενισχύουν οικονομικά τις τοπικές τουριστικές μονάδες. Κι αυτό γιατί οι ελεύθεροι καταναλωτές, οι οποίοι αποδεδειγμένα αισθάνονται πιο κοντά στη Φύση, όχι μόνο ρυπαίνουν πολύ λιγότερο από τους υπόλοιπους, αλλά, αντιθέτως, συνηθίζουν εθελοντικά να καθαρίζουν τις παραλίες, ενώ δαπανούν σε ταβέρνες και μπαράκια πολύ περισσότερα απ’ όσους μένουν σε δωμάτια.
Ούτε το ένα ούτε το άλλο μπορεί να αποδειχθούν, θα πει κανείς.
Σωστά. Από την άλλη πλευρά, δεν είναι αυτονόητο δικαίωμα του ανθρώπου να μπορεί να χαίρεται την απλόχερη ομορφιά της Φύσης; Δεν ηχεί λίγο οξύμωρο να μη μπορεί κάποιος να στήσει τη σκηνή ή το τροχόσπιτό του σε δάση, αιγιαλούς ακόμη ακόμη και σε ιδιωτικά οικόπεδα και την ίδια ώρα, σε αυτούς τους χώρους να ευδοκιμούν μόνον αυθαίρετα και μάλιστα κακόγουστα και σε απόλυτη δυσαρμονία με το φυσικό περιβάλλον; Και πόσο πιστευτό είναι, άραγε, το επιχείρημα που απορρέει από τη φιλοσοφία του σχετικού νόμου ότι οι κατασκηνωτές αποτελούν απειλή για το φυσικό περιβάλλον, τόσο λόγω πιθανής ρύπανσης όσο και εκ του κινδύνου πρόκλησης πυρκαγιάς; Δεν είναι σχεδόν αυταπόδεικτο ότι όσοι επιλέγουν τη Φύση την αγαπούν ίσως περισσότερο από άλλους και, άρα, την προστατεύουν όσο μπορούν; Και πόσο βαρύτερη μπορεί να είναι μια τυχόν αποσπασματική ανεύθυνη συμπεριφορά όσων από τους κατασκηνωτές ξεφεύγουν από τον γενικό κανόνα, από τη μακροχρόνια ζημιά που προκαλεί η οικονομική εκμετάλλευση μιας παραλίας, με την καταστροφή της χλωρίδας, του τοπίου και τη συρρίκνωση των ελεύθερων χώρων; Κανείς δεν διαφωνεί ότι η προστασία από τη ρύπανση θα πρέπει να διασφαλίζεται με αυστηρότητα και αποφασιστικότητα. Αλλά δεν μπορεί αυτό να αποστερεί ένα κυριολεκτικά φυσικό δικαίωμα του ανθρώπου. Τρόποι για να προστατευθεί το περιβάλλον υπάρχουν και μπορούν να αναζητηθούν σε συνεννόηση με τις τοπικές αρχές, οι οποίες, αντιλαμβανόμενες το καλό το τόπου τους, σε αρκετές περιπτώσεις όχι μόνο πάνε κόντρα στην απαγόρευση του νόμου, αλλά προσφέρουν και σημαντικές διευκολύνσεις στους κατασκηνωτές.
Υπάρχουν τρόποι για να μπορούν οι κατασκηνωτές να συνυπάρχουν αρμονικά με τους κατοίκους της περιοχής, τους λοιπούς τουρίστες και την ίδια τη Φύση. Αυτό που δύσκολα πείθει είναι ότι υπάρχουν και ουσιαστικά επιχειρήματα υπέρ του οργανωμένου περιορισμού της ελευθερίας και του ζωτικού χώρου έκφρασής της και της περιθωριοποίησης του φυσικού τρόπου ζωής.
Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010
Χαφιέ..Αγρότη!!
Τετάρτη 28 Ιουλίου 2010
Η χούντα..ζεί και βασιλευεί..τρωκτικά κρυφτείτε!!
Η χούντα ζει..αλλά είναι η χούντα του ηλίθιου,η χούντα του βολεμένου και η χούντα του χαφιέ!!Αυτοί δεν θέλουν να ξεκολλήσουν από την "μπάλα"..μαζοχίζονται ταλαιπορώντας τους συνπολίτες τους, κλέβοντας το βιός των άλλων, κάνοντας στους άλλους αυτό που δεν θέλουν να κάνουν σε αυτόν..χούντα του ατομικισμού και του υλισμού..για ένα καλύτερο αύριο και από μέσα μόνο κένο και τίποτα άλλο!!
Έτσι έφτασε αυτή η παλιοχώρα να "σκοτώνει" τα νέα της παιδιά στο εξωτερικό, να σκοτώνει το νέο των 700 euro, να σκοτώνει κυριολεκτικά το νέο δημοσιογράφο, να σκοτώνει κυριολεκτικά το νεαρό μαθητή!! Κάθε νέο σκοτώνεται και κάθε γέρικο βασιλεύει..η Χούντα του γέρου..χώρα χωρίς μέλλον!!Και συ μη μιλάς είσαι ένα τίποτα, άσε τους άλλους να βγάλουν το φίδι άπό την τρύπα..τρωκτικά κρυφτείτε αυτός που σαν Μεσσίας σας θα βγάλει το φίδι από την τρύπα θα το βάλει να σας φάει...σσσσσ!!
Τρίτη 20 Ιουλίου 2010
Σωκράτη πόσο αλήθεια να αντέξει ο τόπος αυτός;

Φίλε Σωκράτη έφυγες, αλλά όχι και τόσο μακριά!! Έφυγες εκεί που θα πάμε όλοι και ας το ξεχνάνε μερικά λαμόγια περιωπής!! Και ακούω και βλέπω..και όλοι φιλαράκο Σωκράτη σε θυμούνται, μιξοκλαίγοντας στα παράθυρα τις αηδίας λες και σε ήξεραν από χρόνια και ενδιαφέρθηκαν για τον θάνατο σου τα παλιοτόμαρα..αλλά και συ έκανες λάθη που σχεδόν κανένας δεν τα ακούμπησε τις μέρες αυτές..το μεγαλύτερο από αυτά ήταν ότι πίστεψες στην αλήθεια των ανθρώπων και την Ελλάδας..και δυστυχώς οι άνθρωποι αυτής της χώρας δεν ενδιαφέρονται για την αλήθεια, που είναι μία και μοναδική..ότι είμαστε για τα μπάζα!!..άθλιοι πολίτες μιας Matrix ζωής για επιβίωση..και εσύ όχι επέμεινες..αλήθεια...μα ρε φίλε δεν θέλουν αλήθεια..δεν τους νοιάζει το καταλαβαίνεις;Έτσι δεν φύγανε και τον Γρηγορόπουλο;
Έφυγες λένε από την «Σέχτα»..μακαρόνια γκόγκολες..και υποστηρίζουν πλέον τα κωλοσυναδελφόνια σου ότι έχουμε πρόβλημα όλοι οι πολίτες που πάμε στη δουλειά μας..στην καθημερινότητα μας..πάπαλα!! Να φοβούνται περισσότερο τα λαμόγια πρέπει..αλλά δεν ξέρω κατά πόσο είναι το άλλοθι τους..δυστυχώς έμελλε να είσαι δημοσιογράφος..σε μια οικογένεια που σε πέταξε στα ορφανοτροφεία..και έλαχε σε σένα τον Βενιαμίν το τούτο πικρό ποτήρι..λες και οι μεγαλύτεροι σου ήταν παρθένες..άρα «Σέχτα» της ..λούτσας φίλε!! Κάλο ταξίδι στο επόμενο παράλληλο στενό..μην στεναχωριέσαι όλοι εκεί θα βρεθούμε!!
Τρίτη 1 Ιουνίου 2010
Μια πρόταση για την χώρα που μισούσε τους νέους, Κούλογλου!!
Το πρόβλημα της γενιάς των 700 ευρώ κορυφώθηκε επί νεοδημοκρατικής πενταετίας, αλλά οι τότε κυβερνώντες δεν ήθελαν ούτε καν να το ακούσουν. Στις συζητήσεις που είχα το 2008 με τη διοίκηση της ΕΡΤ, που μου ζήτησε να μην προβάλω ένα ντοκιμαντέρ ακριβώς για τη γενιά των 700 ευρώ, επέμενα ότι έπρεπε να βγει μια κραυγή αγωνίας: αν δεν βελτιωνόταν η κατάσταση, τα καλύτερα μυαλά, η νεολαία, που δίνει ζωή σε μια χώρα, θα έφευγε στο εξωτερικό. Η απάντηση ήταν περίπου: ας φύγουν, γιατί εδώ μας δημιουργούν πρόβλημα.
Σύμφωνα με ορισμένους υπολογισμούς, περίπου 850.000 Έλληνες νέοι προτίμησαν την τελευταία δεκαετία να παραμείνουν στο εξωτερικό, όπου πολλοί έκαναν τις σπουδές τους, παρά να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Στην ουσία η χώρα υφίσταται μια άνευ προηγουμένου μετάλλαξη: εξάγει εγκεφάλους και εισάγει μετανάστες, οι οποίοι, αν και δεν φταίνε καθόλου γι' αυτό, δεν έχουν τελειώσει τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου.
Περίμενε κανείς ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου θα βελτίωνε την κατάσταση. Από τη στενή σχέση του πρωθυπουργού με το ίντερνετ (ο προκάτοχός του δεν μπορούσε να ξεχωρίσει τα sms από τα μπλογκ) μέχρι τους πολλούς νέους σε ηλικία υπουργούς, όλα δημιουργούσαν την εντύπωση ότι η νεολαία θα βρισκόταν στο επίκεντρο της προσοχής. Βρέθηκε πράγματι, αλλά στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Οι συνέπειες που θα έχει η θεραπεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της κυρίας Μέρκελ στη νέα γενιά προκαλούν ανατριχίλα. Τα ποσοστά ανεργίας προβλέπεται να φτάσουν και το 30% στους νέους, οι οποίοι θα υποχρεωθούν να συμβιβαστούν με «θέσεις μαθητείας» που θα αμείβονται με 600 ευρώ τον μήνα.
Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα με τις συντάξεις: για να πάρουν οι σημερινοί νέοι σύνταξη πάνω από 1.000 ευρώ, θα πρέπει οι μέσες αποδοχές τους, όλα τα χρόνια που θα εργάζονται, να ξεπεράσουν τα 1.400 ευρώ και συγχρόνως να έχουν 35 χρόνια ένσημα. Στην πράξη, λοιπόν, καταργείται η έννοια της σύνταξης, ειδικά για τους ελαστικά εργαζόμενους: για να συμπληρώσει κάποιος νέος τόσα χρόνια εργασίας, θα πρέπει να φτάσει ως τα 75 και 80 έτη. Μάλλον θα πρόκειται για επίδομα κηδείας...
Ας μην προστεθεί σε όλα αυτά και η βαριά κληρονομιά: το χρέος, το κατεστραμμένο ασφαλιστικό σύστημα και το περιβάλλον ή η εικόνα της χώρας την οποία, όσοι προσπαθήσουν να κάνουν καριέρα στο εξωτερικό, θα έχουν να αντιμετωπίσουν. Τι φταίνε οι νέοι να πληρώνουν τόσο ακριβά τις αμαρτίες των παλιών; Δεν ξέρω τι κάνει στην Ελλάδα τους παλιούς να θυσιάζουν τους νέους. Αλλά μόνο στους πολέμους συμβαίνει κάτι αντίστοιχο.
ΥΓ.: Η κυβέρνηση σίγουρα θα απαντήσει ότι δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Υπάρχει, όμως, και μια πρόταση που έρχεται από το παρελθόν και μπορεί να αποτελέσει δείγμα καλών προθέσεων: ως νέοι δεν είχαμε συχνά λεφτά για διακοπές, είχαμε όμως τη δυνατότητα του ελεύθερου κάμπινγκ, που τώρα απαγορεύεται από τον νόμο. Δεν θα έπρεπε στις σημερινές συνθήκες να επιτραπεί ξανά, ως μια ελάχιστη χειρονομία κατανόησης και συμφιλίωσης;
Imagining a World Without Money
Δες, Σκέψου,Ζήσε..επιτέλους!!
Τετάρτη 19 Μαΐου 2010
Eκθεση για το φιλί στο Αριστοτέλειο!!
Αναδημοσίευση από Ναυτεμπορική:
Το Κέντρο Σεξουαλικής και Αναπαραγωγικής Υγείας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στην προσπάθειά του να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη για τα σεξουαλικά ζητήματα και τα προβλήματα αναπαραγωγής διοργανώνει μια έκθεση με φωτογραφίες του καθηγητή της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γιώργου Κατσάγγελου στο προαύλιο του πανεπιστημιακού χώρου.
Φιλιά πατρικά ή μητρικά, φιλιά αδελφικά ή ερωτευμένων αλλά και συμβατικά φιλιά αποτυπώνονται με ερευνητική διάθεση από το φακό του φωτογράφου. Ένα φιλί μπορεί να είναι η αρχή μιας σχέσης ή σπανιότερα το τέλος της. Ενώνει ένα ζευγάρι, υπογραμμίζει την αγάπη ανάμεσα στο γονιό και το παιδί, εκφράζει συναισθήματα ανάμεσα σε αδέρφια. Ένα φιλί είναι υπόσχεση, είναι απόδειξη πως θέλω να είσαι κοντά μου, υποστηρίζουν οι διοργανωτές της Έκθεσης.
Μέσα από 30 φωτογραφίες μεγάλων διαστάσεων που αφιλοκερδώς τράβηξε και επέλεξε ο καθηγητής, Γιώργος Κατσάγγελος υπογραμμίζονται οι δεσμοί ανάμεσα στους ανθρώπους που φωτογραφήθηκαν εθελοντικά.
Τα «Φιλιά» της Έκθεσης θα εκτίθενται στον περίβολο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, επί της οδού Εθν. Αμύνης, για έναν περίπου μήνα και αργότερα προγραμματίζεται να ταξιδέψουν και σε άλλες πόλεις της χώρας.
Πληροφορίες: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης 2310 997158, 996778